Het was een historisch congres: hoogste aantal bezoekers ooit, hoogste kijkcijfers, veel & hevig debat over partijkoers en beginselen. Heftig.

Voor het congres had ik beloofd om mijn standpunt/stem, voor of tegen het regeerakkoord met VVD en het gedoogakkoord met VVD en PVV, toe te lichten. Dat kon ik door omstandigheden niet eerder dan nu.

Ik ben voor
Laat ik daar eens mee beginnen. Ik heb “voor” dit bijzonder minderheidskabinet gestemd. Dat doe ik niet omdat ik zo graag samen werk met de PVV, me herken in hun standpunten, me daar ook maar enigszins mee verwant voel, of wat dan ook met betrekking tot de PVV. Ik heb voor gestemd omdat ik 100% CDAer ben, en mijn partijgenoten Maxime Verhagen en Tweede Kamerfractieleden vertrouw met de partijbeginselen van mijn partij.

Zoals Camiel Eurlings in een emotioneel betoog uitsprak/-schreeuwde: “Maxime, jij gaat de partijbeginselen niet verkwanselen”. Naast een oproep en/of wens is dit voor mij ook een opdracht/bevel richting de fractie. We weten allemaal dat iedere vorm van samenwerking met de PVV van Geert Wilders niet zonder risico is. Het zal niet gemakkelijk worden. Maar we hebben onze partijbeginselen als richtsnoer, en die laten we niet los!

Regeerakkoord
Het regeerakkoord geeft mij voldoende vertrouwen dat dit ook gaat lukken. Tijdens het congres moest menig CDAer met schaamrood op de kaken toegeven dat het pakket zoals het er nu ligt in zekere zin “socialer” is dan ons eigen verkiezingsprogramma. Ai. Maar het is waar: het ontslagrecht, AOW leeftijd, en diverse bezuinigingen die wij al hadden ingeboekt: u vindt ze niet terug in het regeerakkoord.

Minstens zo belangrijk is de wijze waarop wordt omgegaan met de positie van religieuzen in onze samenleving en specifiek die van moslims. De grondrechten worden erkend, verdragen gerespecteerd. Daarmee is de grens gemarkeerd en daar gaan we niet overheen.

En toen?
Ik hoop dat Mark Rutte als formateur wel zijn woord houdt, en binnen een week komt met een kabinet. Met stevige en herkenbare bewindslieden. Namens het CDA wat mij betreft graag niet alleen de “usual suspects” die in het laatste kabinet-Balkenende actief waren. Graag ook een paar verrassingen: mensen uit het land, met herkenbaar profiel, ook buiten de randstad. (En nee, dit is geen open sollicitatie: ik ben volkomen gelukkig in Tilburg )