Op zaterdagavond 11 september was ik te gast bij Rondom10, voor een uitzending over het CDA en de huidige informatiebesprekingen met VVD en mogelijke gedoogsteun van de PVV.

Na afloop ontving ik vele reacties. “Wat een geschreeuw”, “kippenhok”, “binnen het CDA is met het duidelijk niet eens”, maar ook “keurig, keurig”. Dank aan eenieder die de moeite heeft genomen om te reageren. Ik sta graag open voor feedback en gebruik deze om te leren. Dankuwel.

Zelf vond ik het een bijzondere ervaring. In hartje Amsterdam zijn op een zaterdagavond normaal veel leukere dingen te doen , maar een debat over waar je als partij(lid) staat ga ik altijd en overal graag aan. De belangrijkste reden voor mij om “ja” te zeggen op de uitnodiging om bij Rondom10 te gaan zitten, was echter dat ik in deze tijd liever actief mee doe aan debatten in of over de partij, dan lijdzaam toezien of mezelf verbijten op de bank thuis. Ik sta voor een vrij genuanceerd standpunt, en dat zijn vaak niet de standpunten die de meeste airtime krijgen.

Voor mensen die de aflevering niet hebben gezien, of mij te weinig in beeld c.q. aan het woord vonden komen: zo zit ik erin.

Na de verkiezingsuitslag met halvering voor het CDA was mijn eerste gevoel dat we een rol in de oppositie moesten gebruiken om de positie van het CDA met elkaar te bespreken, onze beginselen te herontdekken en ons op te maken voor de toekomst.

Toen duidelijk werd dat er nauwelijks werkbare coalities te vormen zouden zijn, had ik de voorkeur voor een coalitie zoals wij die in Tilburg ook hebben: een romp van VVD-PvdA-CDA, desnoods aangevuld met D66 of GroenLinks, oftewel “het middenkabinet”. Echter, ik begreep dat de PvdA daarop niet zat te wachten en deze optie torpedeerde.

Om verkennende gesprekken met de VVD en de PVV te voeren, vond ik tamelijk “harmless”. En ook toen deze gesprekken een formeel karakter kregen en oud-burgemeester Ivo Opstelten informateur werd, vond en vind ik dat we deze gesprekken een kans moeten geven.

Niet omdat ik graag met de PVV onderhandel, laat staan regeer. Maar ik ben er niet bang voor dat het regeerakkoord ingaat tegen de beginselen van onze partij, zoals sommige partijgenoten zeggen, ook bij Rondom10. Ik vertrouw erop dat Maxime Verhagen niet met een dergelijk akkoord zal instemmen. Ik vertrouw er vervolgens op dat de fractie dat ook niet zal doen. En ten slotte vertrouw ik erop dat de leden dat bij het congres ook niet zullen doen.

Vertrouwen geef je vooraf. Dan past het niet om dat onder voorbehoud te doen.